Thread by @pesla

1/ “Wat zou jij dan doen?”

Deze vraag krijg ik regelmatig gesteld nopens wat ik over het Nederlandse #corona-beleid schrijf. Soms als dooddoener, soms als gemeende vraag.

Draadje met standpunten over beleid, zichtbaarheid, communicatie, wetenschap en (ab)normaal.

⬇️

2/ Scheiding van drie conflicterende domeinen: crisisbeheer, politiek en wetenschap.

Een multidisciplinair crisisteam dat losstaat van politieke belangen en ritme (cq. kortetermijneffect). Wetenschap (niet exclusief de medische) is daarin verankerd als adviesorgaan.

3/ Crisisbeheer splitsen in landelijk en regionaal.

Landelijke crisisteam is eindverantwoordelijk, beslist over beleid en organiseert wat uniform over regio’s heen georganiseerd moet worden. Dit crisisteam is extreem zichtbaar en aanspreekbaar in landelijke communicatie/media.

4/ Een deel van de uitvoering wordt gedecentraliseerd. We haken in op de 25 veiligheidsregio’s met aan het hoofd alle burgemeesters uit die veiligheidsregio. Het regioteam heeft als taak het landelijke beleid te implementeren en in korte cycli terug te koppelen.

5/ De landelijk ingevoerde maatregelenmix is expliciet gericht op terugkeer naar en behoud van normale en gezonde menselijke interactie. Paradoxaal genoeg kunnen preventieve maatregelen die afstand vergroten, om te voorkomen dat het tot totale vervreemding komt.

6/ Communicatie is a) proactief, b) overvloedig en c) in 2 richtingen. Doel is volledige opleiding en betrokkenheid van burgers: draagvlak.

Landelijke crisisteam bespreekt frequent en openbaar prangende vragen, conflicterende keuzes, gevoelige thema’s, gemaakte fouten, en meer.

7/ De gespreksonderwerpen komen (groten)deels van onderaf, via daartoe aangestelde regionale community champions die vragen en sentiment vertegenwoordigen onder de bevolking in verschillende leeftijdsgroepen.

8/ Voorlichting is een constante factor en legt uit met welk doel er maatregelen zijn getroffen, hoe een specifieke maatregel daaraan bijdraagt en wat een individu moet doen om die maatregel effectief te omarmen (cq. instructie).

9/ Zowel landelijk als regionaal worden twee principes gehanteerd: a) lead by example en b) embrace mistakes. Gevolgen:

- Nudging door signaalfunctie.
- Bespreekbaarheid van (pijnlijke) fouten.
- Nadruk op geleerde lessen.
- Verdwijnen van remmende stigma’s.

10/ Het beleid heeft 1 duidelijk doel: naar 0 besmettingen toewerken en op dat niveau blijven. We weten dat we in potentie een onhaalbaar doel najagen, maar deze focus is belangrijk.

Er zijn 5 bouwstenen: signaleren, controleren, registreren, informeren en beschermen.

11/ Signaleren draait om het zichtbaar maken van het virus in de samenleving. Dat doen we door twee dingen onverdroten te doen: testen en bron- en contactonderzoek. Iedereen die denkt dat een test zinvol is (ziek of niet), kan dat in de buurt doen. Binnen 24 uur uitslag.

12/ Controleren draait om reactieve en preventieve maatregelen. Bij reactief kan je denken aan isolatie. Preventief kan je denken aan afstand houden, hygiëneregels, mondmaskers, verplichte controle na internationaal verkeer, enzovoorts.

13/ Registreren en informeren draait om het verzamelen en weergeven van aan de pandemie gerelateerde gegevens. Dat draagt bij aan het vroegtijdig signaleren van het virus, het bijhouden en sturen van het verloop van de pandemie en de communicatie over kerncijfers.

14/ Beschermen heeft in het bijzonder betrekking op kwetsbare groepen. Daaronder vallen mensen met een zwakke gezondheid én mensen met een cruciaal beroep. In alle gevallen moet er veilig gewerkt kunnen worden. Protocollen worden vanop de werkvloer ingegeven en getoetst.

15/ Is beleid onuitvoerbaar? Dan wordt dat (openlijk) bespreekbaar gemaakt. Bottlenecks worden niet onder het tapijt geveegd. In ultimo is het landelijke crisisteam verantwoordelijk voor het wegnemen van die bottlenecks, zoals geld, mankracht, middelen of apparatuur.

16/ Vier wijzigingen aan de preventiemix die ik direct zou invoeren:

❶ Verplichte quarantaine voor reizigers uit risicogebieden.
❷ Maskerplicht waar afstandhouden lastig is.
❸ Afstandsregel naar 1 meter (i.p.v. 1,5 meter).
❹ Gescheiden isolatie van zieken (zorghotels).

17/ Geen generieke maskerplicht (2), maar daar waar het zinvol is. Denk aan (half)overdekte drukke plekken, zoals winkels, stations, vliegvelden, markten en bazaars, kermissen, enz.

De 1 meter (3) haakt in op advies van de @WHO, maar bovenal:

https://twitter.com/bslagter/status/1287304039877750784

18/ Het scheiden van zieken en niet-zieken middels zorghotels voorkomt verdere verspreiding. Zorghotels zijn prettig en comfortabel om te verblijven. Op ziek zijn rust geen stigma, melding daarvan maken wordt gezien als deugt en wordt niet bestraft.

19/ De wetenschap heeft een informerende en adviserende positie, géén beslissende. Dat is aan het landelijke crisisteam. Internationale consensus weegt zwaar. Wetenschappers worden niet voor de bus gegooid, dienen niet als bliksemafleider en hoeven niet publiek te debatteren.

20/ Beleid en investeringen kijken over de grens van deze pandemie heen. Dit is geen eenmalige gebeurtenis. Denk aan het scheiden van normale en epidemische/pandemische zorg. Verbeteren van internationale betrekkingen. Investeren in onderzoek en wetenschap.

21/ Utopie? Ik denk van niet. Met de kosten van een paar weken lockdown kunnen we hier een hoop van financieren. Vergt het een ander denkkader en hervormingen? Dat wel.

Wat vind jij?

22/ PS. de hierboven genoemde maatregelen- en preventiemix moet regionaal op- en afschaalbaar zijn. Doel is om te werken met slimme crisisniveau’s. Community champions en regionale leiding spoort aan om het laagste niveau te behalen en behouden.