Thread by @muratonderman

Birinin dilini (geniş anlamda dilini) anlayabiliyorsam yani onun dilini kendiminkine çevirebiliyorsam, farklılıklarımız radikal değil zaten. Aynısı grup ve topluluklar için de geçerli.

Liberal/liberal sol çoğulculuk, birbirini anlayanların ve böylece konuşabilenlerin müzakareci çoğulculuğu olarak, radikal farklılıkları kucaklayamaz. Ortaklıkları olduğu için anlaşamayanların çoğulculuğudur.

Kavga etmek için pek çok müştereğinizin olması gerekir (Bourdieu).

İki anlamıyla da mesele, kapsayıcılığın mutlak yani istisnasız olup olamayacağı meselesidir ve bu noktada işin işine ideolojiler karışır.
Liberal solcuysanız, vaziyet öyle gerektirdiğinde hepimiz aynıyız başka türlü gerektirdiğinde ise farklıyız dersiniz ama bu meseleyi çözmez.

Mutlak yani istisnasız bir kapsayıcılığın olup olmayacağı meselesinin üstü çoğu kez örtülür. Varoluşsaldır çünkü. Üstü örtülen başka bir konu da müzakere için gereken ortaklığın nasıl sağlanacağıdır.

Bu ortaklık otantiktir, verilidir derseniz, siyasetin kimlik tesis edici rolünü nereye koydunuz? Siyasete doğal bir toplumun veya topluluğun üzerinden yani aşağıdan yukarıya baktınız ki bu başka bir bağlamda eleştirebileceğiniz bir bakış muhtemelen. ⬇️

Yani bazen kimliği otantik ve siyaset haricinde belirlenmiş grup ve topluluklardan bazen iktidarın veya söylemle sembiyotik iktidar pratiklerinin kimlik kurucu işlevinden bahsedebilirsiniz ama bunun bir zulum sayılması otantik bir kimliğin olmasına koşulludur.

Halkın elini güçlendirmek için otantik ve verili kimliklerden söz ederken bir yandan da iktidarın resmi söyleminin kimlik kurucu rolünden bahsetmek hem siyaset hem bilgi zemininden aynı anda bakmanın zorluğuna işaret eder.

Otantik kimlikler (dini ve kültürel olanlar dahil) yoksa, kimlikler resmi söylemlerce iktidar pratikleri yoluyla kuruluyorsa baskıdan söz etmek zorlaşır. İktidarın elini zayıflatmak için gerekir otantik kültürler kavramlaştırması.

Cumhuriyetin ve onun kurucusu Gazi Paşanın önemi bu noktada tartışılmalı bence. Farklıların "liberal" (diyelim) müzakeresi için gereken ortaklığın tesisi için temel bazı adımları atmıştır.

Tatlı ve çay içme eşliğindeki yumuşak müzakere için gerekli ortaklığın tesisi meselem değil de diyebilirsiniz ki o zaman muhtemelen otantik ve gerçek, kurulmamış kimlikli "gerçek" halka atıf yapıyorsunuz. Zaten mezkur mücadele kimin gerçek halk sayılacağı mücadelesidir biraz da.

Bazı seyahat şirketlerinin isimlerini akla getirir bu kimin gerçek halk yani kimin "biz" sayılacağı kavgası: Öz halkın veya hakiki milletin yolu.
Dolayısıyla kimlikler hiçbir zaman mutlak olarak kapalı olamaz. Kapalıymış gibi üretilirler sadece.

Bugün Akp kansız silahsız, oyla seçimle iktidara gelmişse bu biraz da Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyet devletinin yurttaşlık demek ki ortaklık zemininin sağladığı farklılıkların zuhuru imkanı sayesinde oldu.

Hakiki halkın gelmesini beklerken geçti ömrümüz.

"... Meinecke devletin 'kendi sınırları içinde de olsa', 'yalnızca iktidarını tam olarak oturttuğunda', 'daha liberal ve ahlaklı' olabildiğini vurgulamaktadır."

Ayşegül Sabuktay, Devletin Yasal Olmayan Faaliyetleri, Metis, 2010, s.105.