طبق اطلاعات منابع غربی، در روزهای آینده تیمی از آژانس بین المللی انرژی اتمی به ایران به منظور مذاکره برای عدم پاک کردن اطلاعات دوربینهای نصب شده در تاسیسات هستهای وارد ایران خواهند شد.
فارغ از این، این تیم فرستاده شده قرار است ایران را با کمال پرویی و وقاحت در مورد پارتیکلهای اورانیوم کشف شده در چند سایت هستهای و نظامی مورد پرسش قرار دهد. دقیقا همان چیزی شد که چندی پیش عنوان کرده بودم که آژانس برای فشار روی ایران به منظور عدم پاک کردن اطلاعات
موجود در دوربین ها، این داستان کشف پارتیکلهای اورانیوم را به عنوان حربه و اهرم فشار استفاده خواهد کرد. دوستان سخت بایستند و اطلاعات را (اگر تحریمها تا ۲۲ ماه می رفع نشد که نخواهد شد) با اقتدار پاک کنند.
این داستان پارتیکلهای کشف شده به هر روی در زمان خودش به یک معضل تبدیل خواهد شد، فکر نکنید با بستن یک deal دیگر با آژانس همه چیز فراموش خواهد شد.
در همین حال، طبق برآورد غربی ها، گفته میشود که مقدار تولید اورانیوم غنی شده ایران با خلوص پایین در نطنز در سه ماه گذشته بخصوص پس از حادثه تروریستی نطنز زیر میانگین نرمال ۵۰۰ کیلوگرم خواهد بود.
البته در اینجا باید منتظر گزارش آژانس باشیم که در اواخر ماه می بیرون خواهد، بر فرض هم که این طور باشد، ایران در عوض در صورت عدم بازگشت به برجام تولید اورانیوم بسیار بیشتر از میانگین در سه ماه گذشته میلادی خواهد داشت، زیرا که
ایران افت تولید را شاید حتی بیشتر از میزانی که گزارش خواهد شد، با نصب سانتریفیوژهای پیشرفته و سانتریفیوژهای نسل یک بهینه شده، جبران خواهد کرد.
در ارتباط با مذاکرات وین، یکی از خواستههای طرف امریکایی جمع آوری تمامی سانتریفیوژهای پیشرفته و خارج کردن آنها از ایران بوده، که به ظعم خودشان فرار هستهای ایران دوباره از در حال حاضر ۲ تا ۳ ماه برای ساخت یک بمب هستهای به یک سال افزایش پیدا کند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد
این یک خیانت آشکار به ایران خواهد بود. این یعنی از بین بردن یکی از مهمترین نقاط قوت ایران و اهرم فشار به غرب، به مانند آن چیزی که در اراک رخ داد. همان طور که دیدید ایران از طرف اراک هیچ گونه فشاری بر غرب نتوانست بگذارد. همه اینها مرهون آن سردار و قهرمان
دیپلماسی (مزین به ۱۰۰ سکه طلا) است که مثل کرمی مشغول خوردن و تهی کردن صنعت هستهای از درون میباشد. تولید مجدد پلوتونیوم میتوانست فشار بسیار زیادی را رو غرب وارد آورد که عملا پروندش بسته شد.
در همین راستا در بیانیه گروه موسوم به G7 آمده است که بازگشت به برجام، راه را برای مذاکره درباره منطقه با ایران باز خواهد کرد، یعنی برجام های بعدی در راه هستند، یعنی زدن نماد قدرت ایران. همین دلیل کافیست که مذاکرات متوقف بشوند.
هر گاه که در میدان شکست میخورند، غربیها علاقه خاصی به مذاکره نشان میدهند.
همان طور که پیشتر در رشته تویتهای متعددی نوشته بودم، امروز همچنین پرس تیوی تائید کرد که طرف آمریکایی و اروپایی خواستار تخریب سانتریفیوژهای پیشرفته ایران از جمله IR-6, IR-4 و IR-9 در ازای تعلیق موقت برخی از تحریم های مربوط به برجام شده اند.
این یعنی از بین بردن زحمات شبانه روزی دانشمندان ایرانی. این تخریب یعنی باخت مطلق ایران زیرا دیگر اهرم موثری برای پاسخ دهی به غرب باقی نخواهد ماند.
فراتر از آن به زودی خواسته هایی برای از بین بردن اورانیوم ۲۰ درصد و ۶۰ درصدی ایران از طرف غرب مطرح خواهد شد. این زیاده خواهیهای متعدد آمریکا و عدم رفع تحریمها چیزی جز خسارت محض برای ایران به ارمغان نخواهد آورد.
فارغ از این، طرف غربی درصدد فشار بر روی ایران برای تمدید مهلت ایران برای پاک کردن اطلاعات دوربین هاست، که این به خوبی نشان خواهد داد این مذاکرات پوچ به کجا خواهند رفت.
ملاقات امروز عراقچی با گروسی در وین، عزیزان دارند برای تمدید مهلت آماده میشوند.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
تا ۱۰ روز دیگر قرار است کتابی از تجزیه و تحلیل آرشیو دزدیده شده هستهای ایران توسط موساد از یک فیزیکیدان آمریکایی بیرون بیاد که معنای "عبور از مرحله خطر" را خواهیم فهمید، اما از الان بگم که طبق آنالیز این کتاب، ایران
به ایجاد یک برنامه سلاح هسته ای بر اساس implosion در اوایل سال 2000، سپس به کوچک سازی و تغییر جهت مجدد آن در سال 2003/2004، تا دستیابی به توانایی های برای تولید سلاح هسته ای در کوتاه مدت اقدام کرده و دست یافته است. به عبارت واضح تر
ایران یا الان سلاح هستهای تولید کرده است و یا میتواند در مدت کوتاهی وقتی فرمان صادر بشود تولید کند. اینها همه گویای این نکته هستند که برنامه هسته ای ایران که سر آن ۲۰ سال مذاکره میشود
یوسی کوهن، رئیس موساد، در ملاقات با جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، روز شنبه در واشنگتن، اطلاعات حساسی راجع به ایران ارائه داد که نشان می دهد فاصله بسیار زیادی بین وضعیت فعلی پروژه هسته ای ایران و وضعیت آن در سال ۲۰۱۵، هنگام امضای توافق هسته ای وجود دارد.
به گزارش منابع رژیم صهیونیستی در طی این دیدار، بایدن از اقدامات جسورانه ای که این این سازمان تروریستی برای به دست آوردن اطلاعات انجام داده قدردانی کرد، اما با این وجود تمایل مشخصی برای بازگشت به توافق ۲۰۱۵ (برجام) دارد.
از اینجا به بعد خیلی فکاهی می شود، کمربند ها را محکم ببندید که منفجر نشید:
چندی پیش رستم قاسمی، معاون اقتصادی نیروی قدس سپاه، اعلام کرد که ایران بابت هزینه هایی که در سوریه کرده قراردادی با سوریه بسته و ۱ میلیارد تن از منابع فسفات سوریه در اختیار ایران قرار خواهد گرفت. فارغ از اینکه این قرارداد این طور که پیداست تا به امروز عملی نشده است،
روسها بلافاصله دست به کار شدند و قرارداد جدا گانه ای با دولت سوریه برای استخراج سالانه ۲.۲ میلیون تن فسفات به مدت ۵۰ سال بستند که از این مقدار گویا ۳۰ درصد از حجم تولید فسفات به دولت سوریه تعلق خواهد گرفت. اما چرا باید ایران هر چه سریع تر این قرارداد را اجرا کند یا
به عبارت دیگر اگر این قرارداد عملی نشود، چه به دلیل فشار روسها و چه به دلایل دیگر، ایران در اینجا چه چیزی از دست خواهد داد یا
دوست عزیزی در مورد زخایر اورانیوم موجود در کشور پرسیدند که باید بگم خوشبختانه چند سال پیش بر خلاف انتظار زخایر زیادی اورانیوم در اطراف شهر یزد در سطح و عمق زمین پیدا شد. بعد از آن ایران توانست تولید کیک زرد خود را به صورت چشمگیری افزایش دهد، به طوری که در سال گذشته شمسی
به گفته علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، چیزی بالغ بر ۴۰ تن کیک زرد تولید کردیم و این یعنی افزایش ۸ برابری تولید این محصول استراتژیک نسبت به سالهای پیشین.
فارغ از این طبق گفته بهروز کمالوندی، سخنگوی سازمان، نتایج امیدوار کنندهای از احتمال کشف ۴ معدن جدید اورانیوم در عمق ۶۰۰ تا ۷۰۰ متری وجود دارند که با راه اندازی آنها تولید کیک زرد کشور در آینده نزدیک به ۱۰۰ تن در سال خواهد رسید. لازم به ذکر است که در حوزه اکتشاف
برای ایران تعیین تکلیف میکند که چه محصول شیمیایی اجازه دارد تولید کند و چه تولید نکند که مبادا یک وقتی برای استخراج اورانیوم از این مواد شیمیایی استفاده بشوند، به عبارت دیگر
برخی از دوستان پیام دادند و در مورد ساخت میله های سوخت هستهای در ایران برای نیروگاه ها و به طور کل در راکتورهای زیردریایی ها پرسیدند که توضیحاتی را در این رشته توییت تقدیمتان میکنم.
در ارتباط با ساخت میلههای سوخت هستهای برای راکتور ها، نکتهای که کمتر بهش توجه شده این است که ایران جزو معدود کشور هایی است که موفق به تکمیل چرخه کامل سوخت هستهای از استخراج تا ساخت خود میله سوخت برای راکتورهای آب سنگین و آب سبک شده است.
در کل به غیر از ایران سه کشور روسیه، آمریکا و چین این میلهها را می سازند. بقیه کشورها ممکن است اورانیوم استخراج کنند و حتی غنی سازی هم انجام دهند، اما عملیات تبدیل اورانیوم غنی شده یا طبیعی به قرصهای سوخت و قرار گرفتن آنها در میلههای سوخت در کشور ثالثی انجام میپذیرند.