تا ۱۰ روز دیگر قرار است کتابی از تجزیه و تحلیل آرشیو دزدیده شده هستهای ایران توسط موساد از یک فیزیکیدان آمریکایی بیرون بیاد که معنای "عبور از مرحله خطر" را خواهیم فهمید، اما از الان بگم که طبق آنالیز این کتاب، ایران
به ایجاد یک برنامه سلاح هسته ای بر اساس implosion در اوایل سال 2000، سپس به کوچک سازی و تغییر جهت مجدد آن در سال 2003/2004، تا دستیابی به توانایی های برای تولید سلاح هسته ای در کوتاه مدت اقدام کرده و دست یافته است. به عبارت واضح تر
ایران یا الان سلاح هستهای تولید کرده است و یا میتواند در مدت کوتاهی وقتی فرمان صادر بشود تولید کند. اینها همه گویای این نکته هستند که برنامه هسته ای ایران که سر آن ۲۰ سال مذاکره میشود
صرفا پوششی بوده و برنامههای هستهای موازی در قالبهای کوچکتر ولی فشرده و دقیقی در جریان بوده اند و هستند.
در اینجا اضافه کنم که آرشیو دزیده شده تنها بخشی از اطلاعات هستهای ایران بود چیزی در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد، که اغلب حاوی اطلاعات قدیمی است، برنامه سلاح هستهای ایران احتمالا بسیار پیشرفته تر از آن چیزی هست که به زودی منتشر میشود.
لازم به ذکر است که دزیده شدن ارشیو را چندی پیش سرلشکر محسن رضایی، فرمانده سابق سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی، تائید کرد.
بخشی از کتاب "Iran’s Perilous Pursuit of NW"
"کار سانتریفیوژ پیشرفته ایران در سال ۱۹۹۷ و به احتمال زیاد به عنوان یک برنامه نظامی مخفی آغاز شد. ایران در سال ۲۰۰۴ به اصلاح طراحی سانتریفیوژ P2 پاکستان به منظور استفاده از روتور فیبر کربن، در یک کارخانه نظامی اعتراف کرد."
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
این روزها انتقادهای زیادی (به حق) به سیستم اطلاعاتی کشور به خصوص پس از حوادث نطنز میشود، اما جا دارد یادی کنیم از سالگرد رسانهای شدن یکی از مهلکترین (اگر نگیم مهلکترین) ضربههای اطلاعاتی ایران به سازمان امنیت مرکزی آمریکا (CIA) در همین ماه مه میلادی ده سال پیش.
از حدود سال 2009 تا 2013، جامعه اطلاعاتی ایالات متحده شکست های اطلاعاتی فلج کننده ای را در ارتباط با سیستم ارتباطی مخفی مبتنی بر شبکههای اینترنتی تجربه کرد، وسیله ای اساسی برای پیام رسانی از راه دور بین افسران CIA و منابع آنها در سراسر جهان.
این فاجعه بی سابقه از ایران نشأت گرفت و مثل ویروسی به سایر کشورها منتقل شد تا اینکه بیش از دوازده منبع CIA در سال های 2011 و 2012 در چین جان خود را از دست دادند. این فاجعه هر گوشه از امنیت ملی را گرفتار کرد - از آژانس های اطلاعاتی متعدد،
یوسی کوهن، رئیس موساد، در ملاقات با جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا، روز شنبه در واشنگتن، اطلاعات حساسی راجع به ایران ارائه داد که نشان می دهد فاصله بسیار زیادی بین وضعیت فعلی پروژه هسته ای ایران و وضعیت آن در سال ۲۰۱۵، هنگام امضای توافق هسته ای وجود دارد.
به گزارش منابع رژیم صهیونیستی در طی این دیدار، بایدن از اقدامات جسورانه ای که این این سازمان تروریستی برای به دست آوردن اطلاعات انجام داده قدردانی کرد، اما با این وجود تمایل مشخصی برای بازگشت به توافق ۲۰۱۵ (برجام) دارد.
از اینجا به بعد خیلی فکاهی می شود، کمربند ها را محکم ببندید که منفجر نشید:
چندی پیش رستم قاسمی، معاون اقتصادی نیروی قدس سپاه، اعلام کرد که ایران بابت هزینه هایی که در سوریه کرده قراردادی با سوریه بسته و ۱ میلیارد تن از منابع فسفات سوریه در اختیار ایران قرار خواهد گرفت. فارغ از اینکه این قرارداد این طور که پیداست تا به امروز عملی نشده است،
روسها بلافاصله دست به کار شدند و قرارداد جدا گانه ای با دولت سوریه برای استخراج سالانه ۲.۲ میلیون تن فسفات به مدت ۵۰ سال بستند که از این مقدار گویا ۳۰ درصد از حجم تولید فسفات به دولت سوریه تعلق خواهد گرفت. اما چرا باید ایران هر چه سریع تر این قرارداد را اجرا کند یا
به عبارت دیگر اگر این قرارداد عملی نشود، چه به دلیل فشار روسها و چه به دلایل دیگر، ایران در اینجا چه چیزی از دست خواهد داد یا
طبق اطلاعات منابع غربی، در روزهای آینده تیمی از آژانس بین المللی انرژی اتمی به ایران به منظور مذاکره برای عدم پاک کردن اطلاعات دوربینهای نصب شده در تاسیسات هستهای وارد ایران خواهند شد.
فارغ از این، این تیم فرستاده شده قرار است ایران را با کمال پرویی و وقاحت در مورد پارتیکلهای اورانیوم کشف شده در چند سایت هستهای و نظامی مورد پرسش قرار دهد. دقیقا همان چیزی شد که چندی پیش عنوان کرده بودم که آژانس برای فشار روی ایران به منظور عدم پاک کردن اطلاعات
موجود در دوربین ها، این داستان کشف پارتیکلهای اورانیوم را به عنوان حربه و اهرم فشار استفاده خواهد کرد. دوستان سخت بایستند و اطلاعات را (اگر تحریمها تا ۲۲ ماه می رفع نشد که نخواهد شد) با اقتدار پاک کنند.
دوست عزیزی در مورد زخایر اورانیوم موجود در کشور پرسیدند که باید بگم خوشبختانه چند سال پیش بر خلاف انتظار زخایر زیادی اورانیوم در اطراف شهر یزد در سطح و عمق زمین پیدا شد. بعد از آن ایران توانست تولید کیک زرد خود را به صورت چشمگیری افزایش دهد، به طوری که در سال گذشته شمسی
به گفته علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، چیزی بالغ بر ۴۰ تن کیک زرد تولید کردیم و این یعنی افزایش ۸ برابری تولید این محصول استراتژیک نسبت به سالهای پیشین.
فارغ از این طبق گفته بهروز کمالوندی، سخنگوی سازمان، نتایج امیدوار کنندهای از احتمال کشف ۴ معدن جدید اورانیوم در عمق ۶۰۰ تا ۷۰۰ متری وجود دارند که با راه اندازی آنها تولید کیک زرد کشور در آینده نزدیک به ۱۰۰ تن در سال خواهد رسید. لازم به ذکر است که در حوزه اکتشاف
برای ایران تعیین تکلیف میکند که چه محصول شیمیایی اجازه دارد تولید کند و چه تولید نکند که مبادا یک وقتی برای استخراج اورانیوم از این مواد شیمیایی استفاده بشوند، به عبارت دیگر