این روزها انتقادهای زیادی (به حق) به سیستم اطلاعاتی کشور به خصوص پس از حوادث نطنز میشود، اما جا دارد یادی کنیم از سالگرد رسانهای شدن یکی از مهلکترین (اگر نگیم مهلکترین) ضربههای اطلاعاتی ایران به سازمان امنیت مرکزی آمریکا (CIA) در همین ماه مه میلادی ده سال پیش. 
از حدود سال 2009 تا 2013، جامعه اطلاعاتی ایالات متحده شکست های اطلاعاتی فلج کننده ای را در ارتباط با سیستم ارتباطی مخفی مبتنی بر شبکههای اینترنتی تجربه کرد، وسیله ای اساسی برای پیام رسانی از راه دور بین افسران CIA و منابع آنها در سراسر جهان.
این فاجعه بی سابقه از ایران نشأت گرفت و مثل ویروسی به سایر کشورها منتقل شد تا اینکه بیش از دوازده منبع CIA در سال های 2011 و 2012 در چین جان خود را از دست دادند. این فاجعه هر گوشه از امنیت ملی را گرفتار کرد - از آژانس های اطلاعاتی متعدد،
کمیته های اطلاعاتی کنگره و پیمانکاران مستقل تا ناظران داخلی دولت. این فاجعه اطلاعاتی پیامدهای جهانی برای سیا داشت. شبکه ارتباطی CIA کاملاً در سراسر جهان منهدم شد.
این شکستهای سریالی اطلاعاتی در ایران در سال 2009 آغاز شد، زمانی که دولت اوباما از کشف یک مرکز مخفی غنی سازی زیرزمینی ایران خبر داد. کشف این سایت باعث شد ایران به شدت به شکار جاسوسان در داخل بیفتد. در ماه مه 2011، مقامات اطلاعاتی ایران
علناً اعلام کردند که حلقه ای از 30 جاسوس سیا را شکسته اند؛ مقامات آمریکایی بعداً این موفقیت ایران را در ABC News تأیید کردند. ایران برخی از مخبران سیا را اعدام و برخی دیگر را زندانی کرد.
انهدام این شبکه ارتباطی CIA به این صورت بود که مامورین سازمان سیا ابتدا برای جذب افراد در درون ایران، وبسایتهای فیکی برای شرکت هایی که قول ویزا، شغل، موقعیت تحصیلی و خانه در خارج از کشور میدادند، احداث میکردند و سپس در صورت قبول
طرف ایرانی (بدونه اینکه طرف آگاهی داشته باشد که همهٔ اینها فریب بوده)، به خارج از کشور رفته و افسران سیا با وی در دبی یا استانبول ملاقات و سعی میکردند وی را جذب سازمان کنند.
در یک مستندی که در سال ۲۰۱۱ از رسانه ملی پخش شد، این قضیه وبسایتهای فیک شرکتهای خارجی نشان داده شد.
دستگاهای اطلاعاتی ایران موفق میشوند یکی از مامورین خود را جذب سازمان سیا کنند (یک به اصطلاح double agent) و با شبکه مخفی ارتباطی سیا با منابع انسانی خود در کشور آشنا بشوند. بر اساس اطلاعات به دست آمده از این شبکه ارتباطی سیا با منبع خود،
ایران به راحتی آب خوردن، با استفاده از موتور جستجوگر گوگل توانست بسیار دیگر از جاسوسان سیا که (با وبسایتهای مشابه با سیا در ارتباط بودند) را شناسایی کند. پس از کشف این وبسایتها ایران نگاه میکرد که چه کسی وارد این وبسایتها میشود و سریع محل فردا را شناسایی میکرد.
در واقع ضعف سیستم برقراری ارتباطی سیا با منابع خود باعث شد که ایران شبکه گستردهای از جاسوسان سیا را هزاران کیلومتر خارج از مرز های خود را هم شناسایی کند و احتمالا این اطلاعات گران بها را در زدو بندهای اطلاعاتی با دیگر کشورهای دوست مثل چین، در اختیار آنها قرار داد.
در این راستا شاهد اعدام و دستگیری ۳۰ جاسوس سیا در چین بودیم. پس از آن به صورت دومینو واری در روسیه هم افرادی دستگیر شدند، اما در روسیه از آنجا که سیا به گونه کمی متفاوت جاسوسی میکرد، موفق شد تعدادی از منابع انسانی خود را به موقع نجات بدهد.
پس از آن ایران همچنین در سال ۲۰۱۳ با هک همین سیستم ارتباطی در خارج از ایران مثل یمن هم به شکار مامورین سیا افتاد.
شدت این فاجعه اطلاعاتی به قدری بود که منجر به اخراج بسیاری از این سازمان شد. گستردگی این فاجعه هنوز به صورت کامل منتشر نشده است.
شدت این فاجعه اطلاعاتی به قدری بود که منجر به اخراج بسیاری از این سازمان شد. گستردگی این فاجعه هنوز به صورت کامل منتشر نشده است.
امروزه باید گفت کشورهای همسایه ایران تبدیل به جایی خطرناک برای فعالیت مامورین سیا شده است، برای مثال عراق که جاسوسی ایران از آمریکایی خود یک رشته توییت مفصل دیگری می طلبد.
به هر روی اطلاعات ایران پنجه در پنجه پلیدترین سازمانهای اطلاعاتی غربی و رژیم صهیونیستی انداخته است و نسبت به خطرات گسترده و عظیمی که کشور را تهدید میکند، عملکرد قابل قبولی از خود نشان داده است.
بسیاری از این فداکاریها را ما احتمالا هیچ وقت نخواهیم فهمید. برای این عزیزان گمنام که زندگی خود را وقف ایران میکنند آرزوی بهترینها را در صیانت از کشور داریم.
• • •
Missing some Tweet in this thread? You can try to
force a refresh
