There was this young lady, a satvik by nature, deeply devoted to Periyava and would often come for darśan. She was quiet, never asked for anything or spoke about herself. She got married and settled down happily. When Periyava was camping in Chennai, he was walking
through T.Nagar one day. This young lady lived there. She came out of her house when Periyava walked down that street, and prostrated to Periyava.
“Periyava must be gracious to give me his pādukas” she said. It was mid-day and blistering hot.
“How shall I walk if I give you my
“Here, Periyava,” said the lady in readiness and placed another pair she had brought with her, at Periyava’s feet.
“Why! I thought that I was smart, but she is smarter than I thought I was! She has never asked me anything for herself.” Periyava stepped out his wooden
sandals and wearing the ones she offered walked on. So the young lady took the pādukas and went in.
The young lady’s husband had begun to go wayward, getting drunk and falling into bad company and so on. She never spoke to anyone about it. One day he got so heavily drunk, he
slipped into unconsciousness that lasted for 6 or 7 days. The doctors came but there was no response whatsoever. This lady had never spoken a word about her husband to Periyava at any time. She would come and offer her prostrations, take the prasāda Periyava gave and leave. One
day, Periyava was performing pūja and I was posted at the pūjakaṭṭu. It was in Sanskrit College. Such a quiet lady, surprisingly, she beckoned me that day. I had purified myself to serve at the pūja, so I stood at a distance by the side of the altar. “I need to speak a word to
Periyava. It is an important matter.”
Though Periyava would be totally absorbed in the pūja, he was always aware of everything that went on there. His had eyes on four sides, not one! When the pūja was over, Periyava called me and asked, “Why did that lady call you and talk to
I repeated the lady’s words to Periyava. The lady was called to Periyava’s presence and she told Periyava of her husband’s unconscious condition for the past week. “It is my unfortunate fate! I do not complain about God.”
“Why have you never told me this before?”
“If my
husband performs pūja and so on I can talk about it. If he went on a pilgrimage to Kāśi, I can talk about it. Periyava is a great saint, how could I speak of such matters in his presence? Besides, how could I speak such a bitter truth about my husband?”
“Does he earn well?”
he is a contractor and we are comfortably placed?‟
“Children? ‟
“We have three children.”
“Isn’t it because he has money that he drinks? Isn’t it because he has money that he drinks? Isn’t it because he has money that he drinks?”
Thrice, Periyava asked this question.
“Fetch a
donnai or a tumbler” Periyava said and I did. Periyava poured some tīrthaprasāda into the leaf-cup and also gave some vilva leaves. “Sprinkle the tīrtha on his head and put the vilva in his mouth! May you be blessed!”
I escorted the young lady. The man was lying unconscious. I
sprinkled the tīrtha prasāda on his head and the vilva placed into his mouth. The man got up, stretched his limbs as if he had woken from a good night’s rest and sitting up, asked, “Who is this?”
“Periyava has sent him!”
“I was in Malaya and Singapore for some time and I picked
up the habit there” the man said.
I blessed the couple and returned to the camp.
It so happened, from that day onwards, the man earnings dwindled to nothing at all. He never handled anything less than five thousand or ten thousand in real estate business, but now he could not
get a quarter of an anna, till his passing. Periyava did this and the man was without a rupee. The lady was not educated either and she suffered a great deal, educating and bringing up the children in such penury. They had no amenities like telephone at home. Their only security
was the house in T.Nagar. Her husband mortgaged the house to a Muslim and borrowed money on it and in course of time the loan accumulated to thirty thousand rupees. This money-lender had three wives and four sons. One day when the lady’s husband was away and when she was alone at
home, the money-lender barged into the house with his sons and some henchmen and began to wind up the place, dumping the brass utensils into sacks and shifting everything outside, as preliminary to taking possession of the house. Not knowing what to do, the lady stepped out and
stood on the road. An unknown gentleman, quite advanced in years came up to her and said, “I live in the same road, but I have never seen you outside your house. What is it, my child?” When he learnt of the matter, at once he rushed to the Pondy Bazar police station and in no
time two vans full of policemen arrived there. The money-lender was by then in the pūja room and about to take Periyava’s pādukas and toss them out when a policeman’s cane came down on his back, even as he put his hands upon them. The men were rounded up and booked for unlawful
entry and harassment of the lady, and were placed under lock-up without an option to be bailed out. The money-lender’s family was not permitted to meet him and his sons either. Sri Arul, who was then Inspector General of Police, was a very strict man and fearless of any kind of
clout. He was furious. “You speak of right conduct in your religion. Was this the right thing to do? If you were demanding repayment, or claiming possession of the house, go about it legally! You can’t take the law into your hands and break into a house in broad daylight when a
lady is alone and attempt to take over. Taking possession of a property is the duty of the bailiff after proper legal procedure! Did you have a warrant or any official paper to allow your entry into the house? Where was the mercy that you speak of so highly in your religion? If
that lady herself came here and requested your release I will let you out, not otherwise! The offender was a very wealthy man. His wives pleaded with the IG of police, but for four days they were in lock-up, with nothing but the gruel given there to sustain them. Finally the
wives went to the lady herself and pleaded with her to speak to the chief of the Police. “You are like a mother to us. Our children have not eaten these past four days. You must be gracious! You need not repay our debts, Mother!”
“I know nothing of these matters. I find no fault
with your men. We owe them money, it is true. It was the way they went about the whole thing that was so hurting!”said the lady but anyway went along and helped to bail them out. The matter went to court and all this went on for some time. The lady‟s husband got nothing by way of
earnings. Periyava did that for he had asked the lady, “Isn’t it because he has money that he drinks?” When Periyava’s camp was in Hagari, one day there was a phone call for me. Srikantan was not there, having gone out on an errand. So I told Vedapuri to manage till I got back,
warning him not to disturb Periyava with the news that I had gone out to attend to a phone-call. Periyava being what he is seems to have told Vedapuri, “Call Balu, I need a drink of water!” He would not take it from Vedapuri. He repeated his instruction when I was not called and
then Vedapuri in his characteristic fashion proclaimed, “There was a phone-call and he has gone out to take it!” I had been away for hardly a few minutes and no sooner did he see me Periyava said, “You had a phone-call, my boy” and before I could speak a word in reply, he
continued, “So what did that lady say?”
Their house in T.Nagar was coming up for auction in a day’s time. So I conveyed the news to Periyava. “They are unable to pay the money and the house is to be auctioned the day after tomorrow.”
“What are we to do? Neither you nor I have
money! Nor can we ask anyone here. I am an ascetic who does not ask for money. Call the lawyer Nagarajaiyer!”
Nagarajaiyer had come from Madras for darśan. The gentleman presented himself to Periyava.
“Balu has something to say.”
I explained everything to Nagarajaiyer.
“That is
not possible. How can that be done? May be five or ten thousand rupees could be paid and we could ask for more time, that’s all. But stay order, not possible!”
“Chee . . . Go away, go away. Go away!” Periyava’s words were repeated three times. “Have you come here to enlighten me?
If someone asks for help, you simply act upon the matter! What kind of a lawyer are you?”
“Why is Periyava angry with me?”The gentleman left soon after, not offering to help in anyway. That day passed and the next and then it was Saturday. I was called on the phone. As before I
requested Vedapuri to wait upon Periyava and also suggested that he need not disturb Periyava with this information. Periyava was resting. It was about one o’clock in the afternoon. Getting up, Periyava has asked for me, in his characteristically mischievous fashion,“Fetch Balu!”
“Balu has been called on the phone. He told me not to tell Periyava, but I have. So Periyava must tell Balu that I did!
“You have told me and so I am going to tell Balu that you did.”
“Periyava must not!”
“Balu told you not to tell me, but you have. So I must tell him that you
did! It was going on like this and the two were still in the midst of a quarrel when I came back. The lady told me over the phone, “Buy plenty of sugar candy, raisins and fruits, offer it to Periyava along with prostrations on my behalf and tell Periyava, “The house is ready to
be auctioned and that his devotee is on the streets without a way for a meal.”
As soon as I presented myself, Periyava said, “What is it? Am I being scolded harshly by that lady? What does she say?”
I was not explicit because it was not polite, so I simply said, “She expressed
distress” and left it at that, though I apprised Periyava of the impending auction.
“Wait a moment! What day is it? Saturday, isn’t it? The auction cannot be valid if it is done today. There is a certain procedure to be followed. Both parties must present themselves at the
Registration Department and sign there with four witnesses in support of their mutual consent. Today the Registration office is closed. Tomorrow is Sunday. That means nothing can be done till Monday. On Monday morning, as the first case this must be registered in court, by seven
o’ clock. A sum of seventy five thousand must be pledged to retrieve the house. It is worth a crore of rupees, much more than the bidding in the auction. That is another point. Call Ramanujam over the telephone and tell him to do the needful!”
Ramanujam was an Iyengar. I called
him over the phone and spoke to him. “Why, Balu! I am a seasoned lawyer and I go to court every day. I was not aware of these subtleties. In fact I was wondering how to tackle this situation. Which Law College did Periyava go to and did he get a B. L. degree? How well he has
brought it under control!” Ramanujam broke down and wept over the phone. Ramanujam went to court on Monday and registering his plaint, disproved the auction done on Saturday citing legal grounds and also because the house was worth much more than what it got at the bidding. A
sum was paid in advance to answer for the debts and he managed to get a stay order on the auction. The house was never auctioned and the family lives there even now. The sons are grown up now and they are well-placed. The pādukas were never disturbed from where the lady had
placed them since she took them from Periyava’s feet.

Narrated by Sri Balu Mama
Source: E-book In the Presence of the Divine Vol II

Hara Hara Shankara Jaya Jaya Shankara
A #longthread but so touching, do read.🙏🏻
Sarvam Sri Krishnarpanam 🙏🏻

• • •

Missing some Tweet in this thread? You can try to force a refresh

Keep Current with அன்பெழில்

அன்பெழில் Profile picture

Stay in touch and get notified when new unrolls are available from this author!

Read all threads

This Thread may be Removed Anytime!


Twitter may remove this content at anytime! Save it as PDF for later use!

Try unrolling a thread yourself!

how to unroll video
  1. Follow @ThreadReaderApp to mention us!

  2. From a Twitter thread mention us with a keyword "unroll"
@threadreaderapp unroll

Practice here first or read more on our help page!

More from @anbezhil12

Jul 3
#அறிவோம்_மகான்கள் #சற்குரு_சுவாமிகள் திருச்சி மாவட்டத்தில் திருவானைக்கோவில் ஸ்ரீ சற்குரு இராஜயோகத் திருமடத்தில் அகத்தியர் மரபு வழித் தோன்றலான ஸ்ரீசற்குரு நாத மாமுனிவர் மக்களிடையே உள்ள சாதி சமயம், உயர்வு தாழ்வு, ஆணவம் அகந்தை, என்ற அறியாமையை நீக்கி, எளிய மக்களும் இறைஞானப் பேரருளைப்
பெற்று பிறவிப் பயனை எளிதில் அடைவதற்காக 19வது நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் தமிழகத்தின் பொதிகை மலை, சுருளி மலை, நீலகிரி மலை, வெள்ளியங்கிரி, பழனி மலை, போன்ற பல்வேறு மலைகளிலும், திருச்சி, தேனீ, நீலகிரி, பழனி போன்ற பல்வேறு ஊர்களில் பூமிக்கடியில் மற்றும் தண்ணீருக்கடியில் பல நாட்கள் வெளியே
வராமல் இராஜயோக தவம் செய்து பொதுமக்கள் நன்மையடையும் விதமாக அருளாற்றல் நிரம்பிய பல தவ மையங்கள் அமைத்துள்ளார்.
110 ஆண்டுகளுக்கு முன் விருதுநகர் மாவட்டம் சாத்துார் அருகே நடுப்பட்டி கிராமத்திலிருந்து சற்குருநாதர் நடந்து வந்து எம்.சுப்புலாபுரம் கிராமத்தில் தங்கினார். இங்கு ஊர் பெரியோர்
Read 9 tweets
Jul 3
#ஸ்ரீகிருஷ்ணன்கதைகள் ஆட்சியில் இருக்கும் பொறுப்பான மனிதன் சாதுவின் குணங்களுடன் இருக்க வேண்டும் என்ற போதிலும், கோழையாக இருக்கக் கூடாது. உதாரணமாக, பகவான் இராமரிடம் சாதுவின் குணங்கள் பொதிந்திருந்த காரணத்தினால், இன்றும் இராம ராஜ்ஜியம் புகழப்படுகிறது. ஆனால் இராமர் ஒரு போதும் கோழையாக
இருந்ததில்லை. சீதையைக் கடத்திச் சென்ற இராவணன் அவருக்கு அக்கிரமம் இழைத்த போது தேவையான பாடத்தை அவனுக்கு நன்கு கற்பித்தார். அர்ஜுனனின் விஷயத்தில் அக்கிரமக்காரர்கள் வித்தியாசமானவர்கள்! சொந்த பாட்டனார், சொந்த ஆச்சாரியர், நண்பர்கள், மகன்கள், பேரன்கள் முதலியோர் அவனுக்குத் தீங்கிழைத்தனர்
அதனால் அவர்களின் மீது சாதாரண அக்கிரமக்காரர்களின் மீது தீவிர நடவடிக்கை எடுப்பதைப் போல செயல்பட அர்ஜுனனால் முடியவில்லை. மேலும் சாதுக்கள், மன்னிப்பதே சிறந்தது என அறிவுறுத்துகின்றனர். அரசியல் காரணங்களுக்காக சொந்த உறவினர்களைக் கொல்வதைக் காட்டிலும், நற்குணத்தை, தர்மத்தை அடிப்படையாகக்
Read 6 tweets
Jul 2
#பாணலிங்கம் சிவ வழிபாட்டுக்கு மிகச் சிறந்தது பாண லிங்கம். பஞ்சாயதன பூஜை செய்பவர்கள் சிவனார் அம்சமாக பாண லிங்கத்தை வைத்து வழிபடுவார்கள். நர்மதை ஆற்றில் நீரில் சுழற்சியின் காரணமாக நீள் உருண்டையாகத் திகழும் பாண லிங்கங்கள் உளுந்தளவு முதல் பெரும் பாறை அளவுக்கும் கிடைகின்றன. நர்மதை
நதிக்கரையில் சோணபுரத்தை ஆட்சி செய்தவன் வாணாசுரன். சிறந்த சிவபக்தன். அவன் கோட்டையைச் சிவபெருமானே காவல் செய்தார் என்பதில் இருந்து அவனின் சிவபக்தியின் ஆழம் நமக்குப் புலப்படும். இந்த வாணாசுரன் தினமும் ஆயிரம் சிவலிங்கங்களை வைத்து பூஜிப்பான். பூஜை முடிந்ததும் லிங்கங்களை நர்மதை நதியில்
விட்டுவிடுவான். அப்படி அவன் நர்மதையில் விட்ட லிங்கங்கள் அனந்த கோடி என்பார்கள். அவையே இப்போது பாண லிங்கங்களாக வெளிப்படுகின்றன என்பது நம்பிக்கை. நர்மதையில் கிடைக்கும் பாண லிங்கங்களைக் காசிக்குக் கொண்டு சென்று கங்கையில் நீராட்டிப் பூசித்து எடுத்து வருவது விசேஷம். பாண லிங்கங்களை
Read 6 tweets
Jul 2
#அழகியசிங்கர் #அஹோபிலமடம்
திரு @sujathadesikan அவர்கள் பதிவு இது. Just copy pasting here.

1901 ஆம் ஆண்டு தேவனார்விளாகத்தில் ஸ்ரீ உ.வே வித்துவான் பருத்திப்பட்டு வங்கீபுரம் திருவேங்கடாசர்யார் அவர்களுக்கு ப்லவ வருஷம் கார்த்திகை மாதம் பூராட நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தார்

ஸ்ரீலக்ஷ்மிநரசிம்மாசாரியார் ஸ்வாமி.  
செல்வச்சிறப்படைய குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும், “இந்த வீடு, தோட்டம், செல்வம் எல்லாம் தம்முடையது கிடையாது, எல்லாம் கண்ணனுடையது, இவற்றுக்கு டிரஸ்டியாக அடியேனை நியமித்துள்ளான், இதை கவனத்தில் கொண்டே காரியங்களைச் செய்து வருகிறேன்” என்று
தனக்கென்று எதுவும் வைத்துக் கொள்ளாமல், மிக்க எளிமையுடனும், வைராக்கியத்துடனும் வாழ்ந்து வந்தார். சிறுவயதில் மற்ற சிறுவர்களுடன் பெருமாள் விக்ரகங்களுடன் விளையாடிக் கொண்டு பொழுதைக் கழித்து சாஸ்திரங்களையும் ஆழ்வார் அருளிச் செயல்களையும் கற்று, சிறுவயது முதலே பலருக்குக் காலட்சேபம்
Read 12 tweets
Jul 2
#மகாபெரியவா என் தாயார் என்னை என் கோடை விடுமுறைக்கு அரக்கோணம் அத்தை வீட்டில் சில நாள் அழைத்து சென்ற பொழுது அது பெரியவா ஜெயந்திக்கு முந்தைய நாள். எங்கள் அத்தை, என் தாயை, அரக்கோணம் ராஜகோபால் ஐயர் வீட்டில் பெரியவா பெரிய படம் இருக்கும், அவர்கள் வீட்டில் பெரியவா ஜெயந்தி அன்று
ஆயுட்ஷேம பூஜை செய்வார்கள், அதனால் இன்றே போய் பாத்து விட்டு வர அழைத்து சென்று இருக்கிறார்கள். அம்மாவுக்கு பெரியவா படம் பாத்தவுடன், அவரை நேரில் தரிசனம் செய்ய ஆசை, மனதார வேண்டி கொண்டு இருகிறார்கள். ஆனால் எவ்வாறு செல்வது, பெரியவா இருப்பது கலவையில். நங்கள் இருப்பது அரக்கோணம். பணம்
பெரிய அளவில் இல்லாத குடும்பம்.
ராஜகோபால் ஐயர் வீட்டு, மாமிக்கு என் அம்மாவை பிடித்துப் போக, நீங்கள் பெரியவா ஆயுட்ஷேம பூஜைக்கும் நாளை நிச்சயம் வரணும் என்று அழைப்பு விடுத்தார். ஜெயந்தி அன்று, எப்பொழுதும் 6 கஜம் புடவை கட்டும் அம்மா, தீடிர் என 9 கஜம் புடவை கட்டி போகலாம் என ஏதோ தோண, 9
Read 6 tweets
Jul 1
அய்யா நான் மகா விஷ்ணுவைக் கண்ணால் காண முடியுமா என குரு ஒருவரிடம் கேட்டான் சுரேஷ்.
“தம்பி, நான் உன் கேள்விக்குப் பதில் சொல்வதற்கு முன் உன்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா? இந்த உடம்பை நீ கண்ணால் பார்க்கின்றாயா?”
அய்யா எனக்கென்ன கண் இல்லையா? இந்த உடம்பை நான்
எத்தனையோ காலமாகப் பார்த்து வருகிறேன்!
“தம்பி, கண் இருந்தால் மட்டும் போதாது. கண்ணில் ஒளியிருக்க வேண்டும். காது இருந்தால் மட்டும் போதுமா? காது ஒலி கேட்பதாக அமைய வேண்டும். அறிவு இருந்தால் மட்டும் போதாது. அதில் பரிபூரண ஸ்ரீ மகா விஷ்ணுவின் அன்பை உணரும் நுட்பமும் திட்பமும் அமைந்து
இருக்க வேண்டும். உடம்பை நீ பார்க்கிறாய். இந்த உடம்பு முழுவதும் உனக்குத் தெரிகிறதா?”
ஆம். நன்றாகத் தெரிகிறது.
“தம்பி, அவசரப்படாதே. எல்லாம் தெரிகிறதா?”
என்ன ஐயா விளையாட்டு! தெரிகிறது தெரிகிறது என்று எத்தனை முறை கூறுவது? எல்லாம் தான் தெரிகிறது.
“தம்பி, எல்லா அங்கங்களும் தெரிகிறதா?”
Read 9 tweets

Did Thread Reader help you today?

Support us! We are indie developers!

This site is made by just two indie developers on a laptop doing marketing, support and development! Read more about the story.

Become a Premium Member ($3/month or $30/year) and get exclusive features!

Become Premium

Don't want to be a Premium member but still want to support us?

Make a small donation by buying us coffee ($5) or help with server cost ($10)

Donate via Paypal

Or Donate anonymously using crypto!


0xfe58350B80634f60Fa6Dc149a72b4DFbc17D341E copy


3ATGMxNzCUFzxpMCHL5sWSt4DVtS8UqXpi copy

Thank you for your support!

Follow Us on Twitter!