«نبرد علیه پوسیدگی»!
این شعار که "همیشه در جنگ بودن" را به ذهنِ مخاطب متبادر می‌کند، شعارِ نهاد "دولتیِ" تولید موادغذاییِ آلمان نازی، برای شروعِ پروژۀ (یخچالِ مردم) و جلوگیری از اِفساد و درنهایت دور ریزِ موادغذایی بود.
#رشته_توییت
شاید در بینِ لوازم خانگی یخچال/فریزر بیشترین تأثیر را بر زندگی انسان مدرن گذاشته باشد. بسیاری از موادغذایی که امروزه می‌بینیم، موجودیّت خود را مدیون اختراع یخچال‌ هستند.
از این منظر، یخچال/فریزر تفاوت‌های مشخصی در عاداتِ بشرِ امروزی به وجود آورده‌اند.
برای مثال انسان امروز، مصرف بیش ۷۰۰ میلیارد لیتر نوشابه در سال را مدیونِ صنعتِ در حال رشدِ یخچال هاست.
ممکن است مخاطبین مُسن‌تر زمانی را به یاد داشته باشند که یخچال کالایی لوکس محسوب می‌شد.
در سال ۱۹۳۳ فقط ۰/۰۱ درصد از خانواده‌ها از این نعمتِ بشر برخوردار بودند. این رقم در سال ۱۹۳۹ فقط به ۰/۱ درصد می‌رسد!
از آن روز که بشر تصمیم گرفت با این اختراع موادغذایی را به صورت طولانی‌تر ذخیره کند، تا به امروز حتی صد سال هم نگذشته است.
این بدان معناست که این اختراع عمری ندارد و هنوز هم مدرن است اما در همان دهۀ نخست از عمرِ این اختراع بشر آن را به سیاست آلود...
و "مدرنیته" در بسترِ حکومت‌های توتالیتر چیزی نیست جز حیوانی دست‌آموز که قرار است گَلۀ مردم را در مرتعِ حکومت نگه دارد.
اولین(و شاید آخرین) تجربۀ سیاسی کردنِ یخچال به سال ۱۹۳۶ بازمی‌گردد.
در آن زمان یخچال/فریزر، درست مانند رادیو و ماشین به عنوان یک پروژۀ عمومی به صحنه آمد.
اگر به یاد داشته باشید هدف اصلیِ پروژۀ رادیوی مردم، نصبِ بلندگوی تبلیغاتی رژیم در هر خانه بود:
اما دلیلِ تمرکز بر تولید عمومیِ یخچال چه می‌توانست باشد؟
تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که در آن زمان آلمان سالانه ۱/۵ میلیارد رایش‌مارک از جانب فسادِ اغذیه متضرر می‌شد. علاوه بر ترکِ وابستگی به خارج، باید در نبردِ حتمیِ آینده، به زمان نگهداری غذا اهمیت داد.
این دلایل کافی بود تا حزب نازی قبل از هر نبردی، «نبرد علیه پوسیدگی» را آغاز کند!
بیش ۴۰ شرکت از جمله مانسمن، هومبولت،فینک، والب(از صنعت مبلمان)، زیمنس، AEG و الکترولوکس بسیج شدند تا با هدفی سوسیالیستی، در سه اندازه یخچال تولید کنند.
رابرت لی و رودلف پلانک، مسئول هدایت این پروژه بودند. پلانک دانشمند اوکراینی، پدر فناوری‌های برودتی محسوب می‌شود.
مهمترین چالش این پروژه پایین آوردنِ قیمتِ ساخت یخچالِ مردم بود. قیمت‌ باید از دوهزار رایش‌مارک به ۳۰۰ رایش‌مارک در وهلۀ اول و با گذشت زمان ۶۰ رایش‌مارک میرسید.
بدین منظور نیاز به تولید ۲۵۰ هزار یخچال در سال بود.
البته که این طرحِ تماماّ سیاسی در اوایل دهۀ ۴۰ و در مرحلۀ آزمایشی شکست خورد و با ارتقای سطحِ گستردۀ مصرف دیگر امکان تحقق نداشت.
نبردِ واقعی اما خیلی زودتر از "نبرد علیه پوسیدگی" شروع شد و اکثر شرکت‌های فوق مجبور به تولید اسلحه شدند.
گرچه در این مدل حکومت‌ها تفاوتی بین تولید یخچال و اسلحه نیست چرا که یخچال نیز در دستِ آنها چیزی جز اسلحه نیست...

• • •

Missing some Tweet in this thread? You can try to force a refresh
 

Keep Current with مِع«🐍»‏

مِع«🐍»‏ Profile picture

Stay in touch and get notified when new unrolls are available from this author!

Read all threads

This Thread may be Removed Anytime!

PDF

Twitter may remove this content at anytime! Save it as PDF for later use!

Try unrolling a thread yourself!

how to unroll video
  1. Follow @ThreadReaderApp to mention us!

  2. From a Twitter thread mention us with a keyword "unroll"
@threadreaderapp unroll

Practice here first or read more on our help page!

More from @MemAR1983

23 Nov
#رشته_توییت
چکشی برای شقیقۀ خود:
تاریخ، ایستاده در گوشۀ اتاقی در هم ریخته میخندید.
تروتسکی، کسی که ایدئولوگ "داس و چکش" بود، با شقیقه‌ای شکافته شده در اثر اصابت چکش یخ‌نوردی، روی زمین افتاده بود.
کینۀ رفیق قدیمی‌اش استالین، که اکنون بر مسند قدرت نشسته بود، کینه‌ای کهنه بود؛
کینه‌ای که عاقبت در مکزیک، گریبان تروتسکی را گرفت!
نام اصلی‌اش (لِف داویدوویچ برونِشتاین) بود، همانگونه که از اسمش مشخص است یهودی تبار بود. در سال ۱۹۰۲ خود را تروتسکی نامید. ImageImage
در هفده سالگی در گروهی از انقلابیون، توسط دختری که از او ۷ سال بزرگتر بود مارکسیست شد و بعدها با همان دختر ازدواج کرد.
در همین سال به سیبری تبعید شد اما از آنجا گریخت و به لندن رفت و تا مدتی با لنین زندگی کرد. ImageImage
Read 12 tweets
19 Nov
انسانها ذاتاّ حیواناتی سیاسی‌اند"
این را «توماس نَسْت/ Thomas H. Nast»، ارسطو‌گونه باور داشت اما، سیّاس بودنِ انسان را تا حدِ زیادی به داشتنِ سواد ربط میداد.
او همیشه درصدد بود تا در قالبِ حیوانات، فرهنگی بَصری خلق کند تا سیاسی بودنِ انسان را نمود دهد.
شاید دردناک‌ترین گزاره برای توماس نست «من سیاسی نیستم» بود.
نَست به‌همراهِ خانوادۀ خود در ۶سالگی(۱۸۴۶) از آلمان به نیویورک نقلِ مکان کرد و در آنجا به تحصیل در رشتۀ هنر پرداخت.
به ادعای مورخین او در نیویورک و در زمان کودکی مورد خشونت و تحقیر قرار گرفته بود. برای همین، دو مضمونی که در کارِ حرفه‌ایِ او عیان است، تمسخرِ عریان و عاری از احترام برای گردن‌کلفت‌ها در هر لباسی و همدردی با قربانیان آنان است.
Read 22 tweets
2 Nov
احتمالاً داستانِ "آن روز که امیرکبیر گریست" را شنیده‌اید؛
در سال ۱۲۲۶ (۱۷۳ سال پیش) امیرکبیر فرمان تلقیح و مایه‌کوبیِ آبله را صادر کرد تا با حکمی حکومتی مردمی را که مرعوبِ آخوندها و دعانویس‌ها شده بودند را از اِختفا در آب‌اَنبارها بیرون بکشد. #رشته_توییت
وی جریمۀ مایه‌کوبی نکردن را پنج تومان تعیین کرد اما تیغ تحمیقِ ملایان چنان بُرّا بود که عده‌ای کثیر حاضر به پرداخت جریمه و تلقیح نشدن بودند.
ملایان و دعانویسان به مردم گفته بودند: مایه‌کوبی مانند گاو مجنون‌تان میکند!
آنگاه که اَمیرکبیر تیغِ تجاهل و مرگ در اثرِ آبله را قویتر دید، دردمندانه گریست و گفت: مسئول جهل و مرگ این مردم مائیم...
شاید مخاطبِ عام توجه نکند که چگونه دهه‌ها قبل از کشف ویروس و میکروب مایه‌کوبی انجام می‌شده؟
اما روش مایه‌کوبی برحسب تجربه، پیش از کشفِ علت بیماری رایج بود.
Read 22 tweets
28 Oct
جوانِ کارگرِ "نیمه‌کور"، برخلاف ذات پرخاشگرِ خود، خسته و رام بر صندلیِ دادگاه نشسته بود و از دهان او جز "بلی"و"خیر"، چیزی شنیده نمی‌شد.
گهگاهی حتی در تنشِ دادگاه چُرتکی میزد.
اعتراف او به آتش زدنِ ساختمان مجلسِ آلمان، کار را تمام کرده بود و موضوع دیگر مقصر بودن یا نبودنِ او نبود.
دعوا بر سر این بود که یک‌تنه آن آتش سوزی را انجام داده یا همدستانی نیز داشته است؛
و همۀ اینها در ظرفِ تبلیغاتِ حکومتی انجام می‌شد که میخواست با رُقبای سیاسی چپِ خود تسویه حساب و آنها را به مرور معدوم کند.
او "مارینوس فان‌دِر لوبه"، جوانکی آسمان‌جُل بود که به مارکسیسم گرویده بود.
مارینوس در حقیقت، مشتی از خروارِ پرولتاریایی بود که بدنۀ آن روزگارانِ جامعۀ اروپا را تشکیل میدادند.
رنج‌دیدگانی که طبق ایدۀ مارکس سهمی از ثروت و آسایش به آنها نرسیده بود.
مارینوس، ۱۳ ژانویه ۱۹۰۹ در لیدن/هلند‌جنوبی در خانواده‌ای فقیر زاده شد.
Read 17 tweets
23 Oct
شاید هیچکس تصوّر نمی‌کرد زمانی که باتیستا در جشن کریسمس۱۹۵۹ آخرین جمله‌ها را می‌گفت چند ساعت بعد کوبا را با پای خود ترک کند، و فیدل و یارانش به نشانۀ پیروزی تفنگ‌ها را بلند کنند.
شاید هیچ هنرمندِ طنازی تصورش را هم نمیکرد که آن شورشِ سوسیالیست‌های آمریکا ستیز روزی شغلی را گسترش دهد که مستقیما به "آمریکا" وصل باشد!
لابد همه آن تصویر کاریکاتوری از کوبا و بهترین پزشکانش را که رسانه‌های چپ خلق کرده‌اند دیده‌اید.
تاجاییکه آن را مستحق صلح نوبل می‌دانستند اما واقعیت این بود که پزشکان صادر میشدند تا در عمل برای زنده ماندنِ این سوسیالیسمِ لاتین به «دلار» پول بفرستند!
هنوز هم سه‌چهارم از دستمزدِ هر پزشکِ صادر شده به صندوق دولت واریز میشود و خانواده‌های آنها برای تضمینِ بازگشت در کوبا می‌مانند!
Read 9 tweets
15 Oct
#کنفرانس_اویان، بی‌پناهان پشتِ دربِ بیطرفان؛

اکنون پنج سال از آن ژانویۀ لعنتیِ ۱۹۳۳ گذشته است.
در این پنج سال، روندِ گام به گام حذفِ اجتماعی به حذفِ فیزیکی یهودیان در آلمان انجامیده است.
پرسش این است:
در این پنج سال، وقت برای نجات یهودیان بود امّا واکنش جهانیان چه بود؟
وقتی حزب نازی اموال یهودیان را تصاحب کرده و عدۀ عظیمی را فراری داده بود، کشورهای دیگر بر چه موضعی بودند؟
به دو واقعه میپردازیم، ابتدا #کنفرانس_اویان و سپس سرگردانی کِشتی سنت لوئیس پشتِ درب‌های دنیا...
(کارتونی مبنی بر مهارِ رادیکالیسم هیتلر توسط رهبران محافظه‌کار در جوامع سیاسی)
از همان ژانویۀ لعنتی، سیَه‌روزیِ یهودیان پوشیده از نظر نبود، منتها هیچکس نمی‌دانست این تیره‌روزی تا کجا ادامه خواهد یافت.
جهانیان هنوز به خطرِ دیکتاتوریِ مبتنی بر «توده» واقف نبودند و انتظار داشتند که این چرخۀ آدم‌خوار، در یک نقطه از کار دربماند.
اما زِهی خوش‌خیالی...
Read 19 tweets

Did Thread Reader help you today?

Support us! We are indie developers!


This site is made by just two indie developers on a laptop doing marketing, support and development! Read more about the story.

Become a Premium Member ($3/month or $30/year) and get exclusive features!

Become Premium

Too expensive? Make a small donation by buying us coffee ($5) or help with server cost ($10)

Donate via Paypal Become our Patreon

Thank you for your support!

Follow Us on Twitter!